+ : + : n e k o : + : +

ดองบล็อกไปนาน อัพทีก็มีแต่เรื่องบ่นๆ ฮะๆ
บ่นซะจนมีน้องที่ทำงานย้อนกลับมาว่า
"บ่นอย่างกับคนแก่ ถามจริงอายุเท่าไรเนี่ย"

.................

ไอ้เด็กคนนี้นี่....-"-
แต่ช่างเหอะ ใครจะบ่นว่าไอ้นี่ขี้บ่นก็บ่นไป เพราะเท่ากับว่าคนนั้นมันก็ขี้บ่นเหมือนเราล่ะว้า ฮ่าๆๆๆ

ไม่รู้ทำไม พักนี้อะไรต่อมิอะไรก็ทำให้หงุดหงิดไปได้หมด
จะเรื่องเล็กเรื่องน้อยหรือเรื่องใหญ่โตมโหระทึก ซึ่ง.......มันก็ไม่ใช่ความผิดกุเล้ยยยยยย
แล้วทำไมกุต้องมาทำอะไรในสิ่งที่ไม่ใช่ความผิดกุฟระ~!
บ๊ะ! หงุดหงิดนะเนี่ย!!!!!
หงุดหงิดไม่พอ เซ็งด้วย เพราะต้องมานั่งแก้ไอ้สิ่งที่ไม่ใช่ความผิดเราเลย แต่ไม่ทำก็ไม่ได้ ก็หัวหน้าเล่นลงดาบมาว่า

"เรื่องมันเกิดขึ้นตอนเราอยู่ในเหตุการณ์พอดี ก็ต้องร่วมรับผิดชอบไปด้วย ถ้าเราไม่ทำก็แสดงว่าเราไม่สนใจในปัญหาที่มันเกิดขึ้น"

O_O
ทั้งๆที่กุไม่ได้เป็นคนผิดเนี่ยนะ!!!!!!
โอเค เป็นคนเจอเหตุการณ์เอง แล้วไงล่ะ? อินี่ก็ต้องตามหาตัวคนทำผิดให้วุ่นวาย ซักถามเจ้าตัวซะยังกะวิญญาณนักสืบลงองค์ รอให้อีกฝ่ายไปหาข้อมูลมาแย้งจนมันแย้งไม่ได้ว่ามันเป็นคนผิดจริงๆ แล้วทำไมกุยังต้องมาตามล้างตามเช็ดสิ่งที่มันทำผิดอีกวะ!
เซ็ง! หงุดหงิด!
ไม่ใช่แค่เคสเดียวหรือสองเคส แต่ในช่วงอาทิตย์สองอาทิตย์ที่ผ่านมา เจอมาแล้วไม่ต่ำกว่า 4-5 เคส!
เบื่อว่ะค่ะ บอกตรงๆ

แล้วไม่รู้ช่วงนี้อาถรรพ์ห่าเหวอะไรลงแผนก แต่ละนางที่แผนกดูจะอารมณ์ขึ้นๆลงๆ แล้วพออารมณ์ไม่ดีทำไงกันล่ะ
ก็มาวีนเอากับกุนี่ไง -"-
ตัวเองโดนหมอวีนใส่เลยมาวีนใส่อินี่ต่อเนี่ยนะ
ขอถามว่าเพื่อ?
หงุดหงิดคนเดียวไม่พอ ต้องลากชาวบ้านให้มาคุไปด้วยกันทั้งแผนก แล้วก็มาด่ากุได้อีกว่านั่งอยู่หน้าเคาน์เตอร์แผนก คอยดูแลต้อนรับคนไข้แต่เจือกไม่ยิ้มไม่ทักทายคนไข้.....

ห่า! คนโดนวีนที่ไหนจะยิ้มได้เป็นคนบ้าวะ!
ไม่กระโดดกัดหัวอีคนวีนใส่ก็บุญหัวเท่าไรแล้ว!

ไม่รู้ว่าเพราะช่วงนี้เจอแต่เรื่องบ้าๆแบบนี้รึเปล่าเลยทำให้ความอดทนที่มีอยู่แล้วน้อยนิดยิ่งน้อยเข้าไปใหญ่ เจออะไรนิดหน่อยก็พาลหงุดหงิดไปได้ซะหมด

หงุดหงิดแม้กระทั่งเรื่องขึ้น BTS กับขึ้นลิฟท์

โอเค เข้าใจสภาพเมืองหลวงกรุงเทพมหานครเมืองฟ้าอมรนี้ว่าเวลา 7.00-9.00 มันเป็นช่วงเวลาโค-ตะ-ระเร่งด่วนของหลายชีวิต ซึ่งรวมถึงตัวเองด้วย
แต่ขอถามอะไรโง่ๆหน่อยนะ อยากรู้จริงๆ โคตรจะอยากรู้เลยให้ตายเหอะ

เวลาจะขึ้น BTS น่ะ แล้วไปออหน้าประตูโดยที่คนที่อยู่ใน BTS ยังไม่ได้ออกมาน่ะ พวกคุณๆทั้งหลายจะได้ขึ้นกันมั้ยวะคะ?
(หรือว่ากลัวจะไม่ได้นั่งกันถึงต้องยื้อแย่งตำแหน่งหน้าประตูกันซะขนาดนั้น)
อินี่ก็รีบไม่ต่างจากชาวบ้านนะแต่ไม่ชอบออหน้าประตู เพราะขึ้นไปแค่ 3 สถานีก็ลงแล้ว ยืนดีกว่า แต่เห็นทีไรก็หงุดหงิดทุกที รู้ว่ารีบ กลัวไม่ได้ขึ้นกัน (หรือกลัวไม่ได้นั่งก็ไม่รู้ล่ะ)
แล้วไม่คิดบ้างเหรอวะว่าคนที่กำลังจะออกจาก BTS เค้าก็รีบเหมือนกันน่ะ
แล้วคุณๆทั้งหลายไปยืนออกันหน้าประตูแบบนั้นน่ะ เค้าจะได้ออกมากันมั้ยวะคะ
โคตรจะไม่เข้าใจเหอะ บอกตรงๆ

เรื่องขึ้นลิฟท์ก็เหมือนกัน เจอบ่อยมาก ยิ่งช่วงนี้ยิ่งเจอถี่
ไม่ใช่ลิฟท์ที่ไหนอื่นไกล ลิฟท์ที่โรงพยาบาลตัวเองนี่แหล่ะ!
แล้วพวกที่ทำให้หงุดหงิดนี่ไม่ใช่คนไข้ด้วยนะ แต่เป็นพนักงานในรพ.!
อบรมให้มารยาทงามกับคนไข้ แต่ถ่อยกับเพื่อนร่วมงานใช่มั้ยวะ ถามจริงเหอะ

ตรรกะเดียวกับขึ้น BTS เลยนี่แหล่ะ
จะรีบเข้าลิฟท์ไปไหนวะ ยังไม่ทันจะเดินออกจากลิฟท์เลยนะเว้ย เดินดุ่มๆเข้ามาจนหัวชนกันอยู่รอมร่อ กลัวประตูลิฟท์จะปิดใส่เหรอไง ควาย!
เวลาไปขึ้นลิฟท์ที่อื่นไม่เคยเจอคนมารยาททรามแบบนี้เลยนะ เค้ามีแต่จะรอให้คนข้างในลิฟท์เดินออกมาก่อนแล้วค่อยเดินเข้าไป นี่อะไร จะเดินเข้ามาก่อนแล้วค่อยให้คนในลิฟท์เดินออกไปเหรอไงวะ แล้วเป็นเฉพาะกับพนักงานรพ.ด้วยกันจริงๆนะ เพราะอีนี่เคยขึ้นลิฟท์พร้อมคนไข้ แล้วคนไข้จะลงชั้นสาม ก็มีพนักงานรพ.อีกคนจะเข้าลิฟท์เหมือนกัน มันก็รอให้คนไข้เดินออกไปก่อน พอถึงชั้นสองอินี่จะออกบ้าง ก็มีอีพนักงานเวรตะไลเดินพรวดเข้ามาโดยไม่สนสิ่งมีชีวิตร่างบึ้กๆที่กำลังจะเดินออกไปแม้แต่น้อยจนชนกันโครมเบ้อเร่อ แล้วยังมีหน้าหันมามองเคืองๆอีก
สรุปกุเป็นคนผิดใช่มั้ยที่จะเดินออกไปก่อนเนี่ย!!!!

แล้วความเซ็งก็ยิ่งบังเกิดเมื่ออินี่เกิดทะเล่อทะล่าเข้าไปอ่านกระทู้ในเว็บบอร์ดของรพ. ก็มาเจอกระทู้นึงที่มีคนมาตั้งว่าอย่างนี้....

"ทำไมพนักงานรพ.เราแล้งน้ำใจกันจังเลย"

นี่ไม่รู้ตัวกันเลยเหรอ?
เรียกร้องหาน้ำใจจากคนอื่น ทั้งที่ตัวเองเคยปันน้ำใจให้ใครมั้ย?
บอกตรงๆนะ ตัวเองไม่เคยสัมผัสคำว่า"น้ำใจ"จากคนรพ.เดียวกันมานานแล้ว อ้อ ยกเว้นพี่ๆที่แผนกไว้นะ ถ้าเป็นแผนกเดียวกันน้ำใจให้กันมันก็ยังพอมีบ้าง แต่ถ้าจากแผนกอื่นเนี่ย ไม่เคยหวังเลยเหอะ แต่ก็ไม่เคยจะมาเรียกร้องอะไรถึงกับต้องมาตั้งกระทู้ในบอร์ดรพ.หรอกนะ เพราะตัวเองก็รู้ตัวดีว่าไม่มีน้ำใจให้คนอื่นเท่าไรหรอก เพราะเคยให้ไปแล้วสิ่งที่ได้กลับมาคืออะไร? คือคำพูดที่ว่า

"คงช่วยทำให้ไม่ได้หรอกค่ะ มันต้องเป็นไปตามระบบของแต่ละแผนก"

เจริญพรสาธุ
เจอคำนี้คำเดียว อิชั้นก็ไม่คิดจะปันน้ำใจช่วยเหลือใครแล้วล่ะ ก็รอให้เป็นไปตามระบบละกันนะ
ทำตามระบบน่ะดี แต่ถ้ามันพอจะมีอะไรหยวนๆพอช่วยให้การทำงานมันเร็วขึ้นมันก็น่าช่วยๆกันไปเหอะ ไม่ใช่ตึงเกินไปแบบนี้
เป็นแบบนี้ก็เชิญเรียกร้องหาน้ำใจที่ไม่มีวันได้กันต่อไปเถอะ
ส่วนอินี่ เลิกหาแล้ว ได้ก็ได้ ไม่ได้ก็ช่างแม่ม ถือว่าทำแล้ว ที่เหลือถ้าจะมาด่า ก็ไปด่าระบบละกัน ยิ่งคิดก็ยิ่งเซ็ง

ดองบล็อกมาเป็นชาติ อัพทีก็มีแต่เรื่องบ่นๆจริงๆ ฮะๆๆ T^T (หัวเราะทั้งน้ำตา)
ถ้าช่วงนี้ดูจะหงุดหงิดง่ายก็อย่าแปลกใจไปนะ - -" เพราะสภาพชีวิตการทำงานอาทิตย์ละ 6 วันมันมีแต่เรื่องแบบนี้แหล่ะ

ปล. งานสุมหัวอีกแล้ว ทั้งที่อยากทำโน่นทำนี่ตั้งเยอะแยะ แต่ก็ไม่ได้ทำเลย อยากร้องไห้ ฮือๆๆๆ T______T